บทที่ 1397

บ่าวถอนหายใจโล่งอกทันที รีบยกมือขึ้น “เชิญท่านเซียนจู่เจ้าค่ะ”

มู่จื่อเยียนกำลังจะออกจากประตู

บนทางเล็ก ๆ ไม่ไกลนัก รุ่ยรุ่ยกับหยางหยางกลับมาพอดี ในมือแต่ละคนกำดอกไม้ไว้หนึ่งช่อ พอเห็นนางยืนอยู่หน้าประตู ก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาทันที

“ท่านแม่จะไปไหนหรือ”

มู่จื่อเยียนชะงักไป ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “...